Membran biyoreaktörünün (MBR) sürekli işletiminde polidimetildialilamonyum klorür (PDMDAAC), polialüminyum klorür (PAC) ve ikisinin kompozit flokülantının eklenmesiyle MBR membran kirlenmesinin azaltılması araştırılmıştır. Testte, MBR işletim döngüsündeki değişiklikler, aktif çamur kılcal su emme süresi (CST), Zeta potansiyeli, çamur hacim indeksi (SVI), çamur flok partikül boyutu dağılımı ve hücre dışı polimer içeriği ve diğer parametreler ölçülmüş ve reaktörün işletimi sırasında aktif çamurdaki değişikliklere göre, daha az flokülasyon dozu ile en iyi sonucu veren üç ek dozaj ve dozaj yöntemi belirlenmiştir.
Test sonuçları, flokülantın membran kirlenmesini etkili bir şekilde hafifletebildiğini göstermektedir. Üç farklı flokülant aynı dozda eklendiğinde, PDMDAAC membran kirliliğini hafifletmede en iyi etkiyi gösterirken, bunu kompozit flokülantlar takip etmiş ve PAC en kötü etkiyi göstermiştir. Ek doz ve dozlama aralığı modunda yapılan testlerde, PDMDAAC, kompozit flokülant ve PAC'nin tümü, membran kirliliğini hafifletmede ek dozun aralıklı dozlamadan daha etkili olduğunu göstermiştir. Deneydeki transmembran basıncının (TMP) değişim trendine göre, 400 mg/L PDMDAAC'nin ilk eklenmesinden sonra en iyi ek dozun 90 mg/L olduğu belirlenebilir. 90 mg/L'lik optimal ek doz, MBR'nin sürekli çalışma süresini önemli ölçüde uzatabilir; bu süre, ek flokülant içermeyen reaktöre göre 3,4 kat daha uzundur. PAC'nin optimal ek dozu ise 120 mg/L'dir. 6:4 kütle oranında PDMDAAC ve PAC'den oluşan kompozit flokülant, yalnızca membran kirlenmesini etkili bir şekilde gidermekle kalmaz, aynı zamanda yalnızca PDMDAAC kullanımından kaynaklanan işletme maliyetlerini de düşürür. TMP'nin büyüme eğilimi ve SVI değerindeki değişim birleştirildiğinde, kompozit flokülant takviyesinin optimum dozunun 60 mg/L olduğu belirlenebilir. Flokülant eklendikten sonra, çamur karışımının CST değerini düşürebilir, karışımın Zeta potansiyelini artırabilir, SVI değerini ve EPS ve SMP içeriğini azaltabilir. Flokülant ilavesi, aktif çamurun daha sıkı bir şekilde flokülasyonunu sağlar ve membran modülünün yüzeyinde oluşan filtre keki tabakası incelir, böylece sabit akış altında MBR'nin çalışma süresi uzar. Flokülantın MBR çıkış suyu kalitesi üzerinde belirgin bir etkisi yoktur. PDMDAAC içeren MBR reaktöründe, KOİ ve TN için sırasıyla ortalama %93,1 ve %89,1 oranında giderim sağlanmıştır. Atık suyun konsantrasyonu 45 ve 5 mg/L'nin altında olup, birinci seviye A deşarj standardına ulaşmaktadır.
Baidu'dan bir alıntı.
Yayın tarihi: 22 Kasım 2021